Tamale Teaching Hospital

Daar is dan na een tijdje weer een verhaal van mij.Naar mijn idee heb ik heel veel te vertellen aangezien ik nu eindelijk wat wil gaan vertellen over het ziekenhuis, maar ook over een weekendje Bolgatanga, een geboorte in Zagyouri en hoe mijn dag er zo'n beetje uitziet. Aangezien de tijd kan ik het alleen hebben over het ziekenhuis maar volgen de andere verhalen over ongeveer 2 weken..

Om maar te beginnen start ik met mn werk in het Teaching hospital in Tamale. Voordat we (Marijn en ik) uberhaupt aan het werk mochten is eenheelnep 'toneelstukje' opgevoerd ivm met allerlei papieren die niet aanwezig waren maar wel aanwezig moesten zijn. In principe moesten deze papieren daar wel ergens liggen, maar ze waren er gewoon niet. Typisch Ghana maar wel vervelend wantnadat Marijn en ik 3x bij Mr. Amoro waren geweest was het dan eindelijk oke, en kon de introductie beginnen. We hebben een kijkje mogen nemen op een aantal afdelingen, waarvan een aantal toch best al beetje schokkend waren.Uiteindelijk ben ik begonnen op de Maternity ward. De vrouwen die aan de linkerkant van de afdeling liggen hebben vaak een PIH (pregnancy induced hypertension) die vaak leidt tot een eclampsie met shock als gevolg.. Vond dat toch best schokkend aangezien ik dat nog nooit meegemaakt had en er eigenlijk ook niets tegen gedaan werd. Op mijn laatste ochtend kwam om half 9 binnen en het eerste wat ik zag was een vrouw die al 4 dagen op een matrasje op de grond lag, met een kind tussen haar benen. 2 seconden later realiseerde ik me dat het kind dood was... Er was geen duidelijke diagnose gesteld, er was geen arts bij, en het leek alsof ze van hygiene nog nooit gehoord hadden. Nadat het kind afgenaveld werd en de placenta geboren was is het kind in een kartonnen doosje gelegd. Heb meerdere mensen gevraagd waar dat kindje heen ging, maar niemand kon het me vertellen.... Hierna heb ik toch wel voor het eerst sinds ik in Ghana een traantje gelaten!

Aan de rechterkant van de afdeling liggen vrouwen die terugkomen van een sectio (keizersnede), veel zorg wordt er niet voor gedragen. Infuuszakken, lakens enplastic matjesmoeten ze zelf kopen. Ik het me meerdere malen afgevraagd of de vrouwen uiteindelijk zieker of gezonder naar huis mochten. Veel laten ze namelijk aan de rust en de tijd over.

De dingen die ik heb kunnen doen op deze afdeling zijn veel verpleegkundige taken zoals, bloedprikken, injecteren, infuus prikken en verwijderen, katheteriseren en verwijderen, bloeddruk meten enzovoort. Ben erg blij dat ik dit mee heb mogen maken, het was namelijk erg leerzaam, leuk en interessant maar na een week is me ditme eigenlijk een beetje gaan vervelen en heb ik besloten samen met Mr Amoro om naar de Antenatal Ward te gaan.

De Antenatal ward is de afdeling waar zwangere vrouwen komen en vrouwen die zijn bevallen en met hun kindje komen voor controle of vaccinaties. Elke dag heb ik op een andere plek gewerkt om zo een beeld te krijgen hoe deze afdeling werkt. Zo ben ik een in een hokje geweest waar de buik wel gevoeld en de zwangerschapsduur werd bepaald aan de hand van de fundushoogte. Ook werd er gevraagd hoe ze zich voelden en gaf de verloskundige tips. Een anderedag ben ik naar de family planning geweest waar gesproken werd over anticonceptie en mogelijke seksuele problemen. Het werd me hier wel duidelijk dat alleen de mensen met een gemiddeld tot hoog inkomen daar komen en dat het niet iets is waar mensen vanuit compounds (bv Zagyouri) heen gaan. Verder heb ik een dag bloeddruk gemeten, meegekeken met vaccinaties geven enkinderen wegen. Vandaag was mijn laatste dag op deze afdeling en heb ik meegelopen met een verloskundige die in een hokje zat voor postnatale vrouwen en kinderen (vrouwen en kinderenna de zwangerschap). Daar werd het kindje gecontroleerd van boven tot onder en de vrouw kon haar klachten kwijt en kreeg informatie over borstvoeding. Vond het erg vreemd om te zien dat een moeder binnenkwam met een prematuur kindje die geboren was bij ongeveer 30-34 weken en na 2 weken nog steeds maar 1,5 kg woog... Ook dit is allemaal een superervaring geweest. Bijzonder en raarom te zien dat sommige dingen in het ziekenhuis erg goed werken/effectief zijn maar daarentegen ook zoveel niet denk aan administratie wat nergens op slaat, wachttijden van uren en afspraken die gemaakt worden met vrouwen die nergens genoteerd worden.

Laura is anderhalve week geleden aangekomen in Tamale. Ze is al verloskundige en we hebben afgelopen week samen op de antenatal ward gewerkt. Het is erg fijn om het af en toe gewoon even in het Nederlands te kunnen hebben over ons vakgebied en tips van haar te kunnen krijgen!

De komende 2 weken ben ik niet in het ziekenhuis te vinden aangezien ik met Laura, mijn moeder en tante eerst een week ga rondreizen richting Mole (nationaal park) en ik daarna een week naar Damongo ga om ook daar te kijken hoe het ziekenhuis daar werkt. Het is een klein ziekenhuis met 1 echte arts,verpleegkundigenen5 verloskundige dus ben benieuwd..

Zoals ik al in het begin had gemeld komen alle andere verhalen na mijn reis en het weekje Damongo... Ik zie erg uit naar komende week, alles is geregeld en wacht mijn moeder en tante zondagochtend op op het vliegveld in Tamale! Vind het super leuk dat ze komen zodat ze ook een beeld krijgen van hoe ik het hier heb. Ze verblijven de eerste nacht in mijn gastgezien dus ben erg benieuwd wat ze ervan vinden haha;) De week Damongo duurt nog een weekje maar heb er erg veel zin in! Marijn, Arjan en Daniel zitten daar ook dus alleen zal ik me daar nooit voelen.

Foto's komen er binnenkort weer op!

Heel veel liefs en heel erg bedankt voor al jullie lieve en leuke berichtjes!

Reacties

Reacties

Diana

meis heftig allemaal....knap dat je t toch maar allemaal doet!nu kun je weer ff uitrusten en met je mammie genieten!veel plezier!

Kus

Ellen (moeder Marijn)

Hoi Florin, leuk om je verhaal te lezen, Begrijp dat een aantal dingen die je meemaakt zeer schokkend zijn.
Heb van Marijn begrepen dat jullie het samen wel heel goed hebben gehad. Na je verhaal over de busreis was ik blij dat Marijn met een auto naar Damungo ging.
Heel leuk dat je moeder nu komt en dat jullie dus veel meemaken waar je later over kunt praten. heel veel plezier volgende week en ik ben benieuwd wat jullie daar allemaal gaan beleven. Groet Ellen

Anne Pennings (av-m)

en dan vinden wij hier een spoedsectio al ooit heftig.. pff florin! heel gaaf en heel leerzaam maar wel schokkend..
hou je taai!
liefs Anne

Bram, Wija, Sander en Vera

He Floor,
Wauw wat een indrukken doe je daar op. Heftig hoor.
Ga de komende week lekker met mam en Irene genieten. Voor jullie alledrie een dikke kus!!!

Wendy

oeps, ik heb mijn reactie bij het eerste verhaal gezet maar zou hier moeten staan;) kus

Geke

he meissie!!
Jeetje wat maak je daar toch een dingen mee zeg, heftig zeg, maar wel een enorme ervaring!
Vind het echt super tof van je!
Ik hoop dat je een fijne tijd hebt met je tante en moeder, maar dat komt vast goed.
Heel veel liefs uit het wederom witte Nederland!

X

Mirjam & Rob

Indrukwekkend.

Dennis

Hey Florin!

Wat een heftige en indrukwekkende dingen maak je daar mee! Vind het heel erg knap wat je doet! Heel veel succes nog daar!

X

Elise

Hoi Floortje!

Leuk om je msn-verhaal in uitgebreide versie te lezen ;)
Klinkt indrukwekkend en leerzaam, ook fijn dat er even een Nederlandse verloskundige bij is kan ik me voorstellen!
Geniet van de komende week! :)

Dikke kus

Sanne

Hey Florin!
Ik geniet van je verhalen! Super! Meer! Meer! Meeeeeer!
Veel plezier met je moeder en je tante!
Liefs Sanne

Marijke

Hee meid..

Zo klinkt echt wel heel leerzaam en interessant wat jij allemaal mee maakt!
Je leeft dat in zo'n andere wereld, echt super wat je allemaal doet.. :)!
Geniet lekker van de komende week met je moeder en tante!
Kijk alweer uit naar het volgende verhaal!

Dikke kus

Lindy

Hee lieve meid!!

Zo, je maakt daar heel wat mee! Heel interessant en ook erg wennen natuurlijk hoe het er daar allemaal aan toe gaat! Tof dat je met verschillende afdelingen mee kan kijken! Ook wel even fijn dat je even nederlands dan weer kan praten;) Moest ernom lachen om je smsen van paar dagen geleden haha! super mooi! he meid, heel veel plezier komende week wanneer je moeder en tante komen! Geniet er van!!

Hele dikke kuss uit het koude nederland!

wies

Lieve Florin,

Indrukwekkende verhalen zeg. Heftig en mooi! En moeilijk voor te stellen dat het op andere plekken op de wereld zo ontzettend anders is hoe mensen met dit soort dingen omgaan.. Hoop dat je er veel van opsteekt en geniet van de dingen die je meemaakt!

liefs

Elie

He Nichtje,

Wat een wereld he, wat een leerschool.
Sterkte als het even moeilijk is en zet em op. Zorg goed voor iedereen en jezelf :) en pas op de muggen

Reint en Marijke

Lieve Florin,
Vanochtend heb ik de tijd genomen om jouw verhalen te lezen. Wat een fantastische ervaring! Ik zou graag om een hoekje willen meekijken. Door jouw verhaal krijgen we wel een idee. Geniet deze week lekker met Sijanda en Irene! Reuze spannend allemaal.
Dikke kus, Marijke

Lisa

Zoooo Florin, anders maak jij even veel mee!! Ongelooflijk hoe open jij staat voor nieuwe mensen, culturen en gewoontes en hoe jij je Nederlandse nuchterheid meebrengt in het soms wat ongeregelde Ghana. Toch kijk ik er naar uit als je weer lekker thuis bent hoor! Wanneer is dat precies?

Heel veel sterkte nog!!! En geniet er lekker van deze week met je moeder =)

xxx

Juultje

Cool hoor Zusi !
Ik weet niet of je het hebt gehoord maar ik ga ook met pap mee naar Ghana en alleen weer terug !

xx Julius

Gail

Hee lieve meid!

Wat een indrukwekkend verhaal zeg! Wat zul jij je ogen uitkijken daar.
Ik ben zeer benieuwd naar je volgende verhalen!
Geniet van de tijd met je moeder en tante! :)

Dikke tút van Gail!

Lynette

Haai honey,

Leuk dat je best wat mee maakt en veel leert. Het is natuurlijk niet allemaal even positief maar je wordt wel met je neus op de feiten gedrukt en dat is soms hard. Ik denk dat je er alleen maar sterker en volwassener uit zult komen en die ervaringen kun je in je zak steken. Veel plezier met je moeder en tante en ik ben benieuwd naar wat je allemaal meemaakt :)

Heel veel liefs, kus

Irene

Hoi Floor,

bedankt voor de afgelopen week! Wat een geweldig land. Het was enorm indrukwekkend en gezellig met z'n 4en. 'k Heb op Google earth je hut kunnen aanwijzen aan Tom en de jongens!!! Dikke kus en veel goeds in Damongo, Irene

Lizet (AV-M)

Hee Florin!

Wat heftig al die dingen die je mee maakt! Wel heel leerzaam inderdaad! Echt knap van je!

Veel plezier en succe snog!

Ben benieuwd naar al je verhalen.

xx Lizet

Jan, Jeannet en Sarith (uit Brielle)

Ik heb zojuist je laatste verhaal gelezen. Ik denk dat na al deze ervaringen, zowel beroepsmatig als in je vrije tijd, na terugkomst 'alles anders zal zijn'. In mijn lessen op school komen de ontwikkelingslanden vanuit verschillende invalshoeken vaak aan de orde. Momenteel ben ik in 3vmbo bezig met het onderwerp 'Leefbaarheid en zorg in stedelijke en landelijke gebieden'. Ook binnen die module wordt de situatie in Nederland vergeleken met die in ontwikkelingslanden. Je schrijft 'beeldend' en met gevoel. Als je het goed vindt, gebruik ik delen van je verhaal in mijn lessen. Verhalen uit de praktijk zijn vaak boeiender dan de 'droge' leerstof uit het boek.
Ik wens je een fijne tijd en geniet zoveel mogelijk! En ben straks in oktober op het familieweekend zeer benieuwd naar al je verhalen.
Groetjes, Jan

Nathalie

Hee Floor!

Mooi verhaal! De tijd gaat echt snel zeg, je hebt er alweer een aantal weken opzitten. Ben erg benieuwd naar nog meer verhalen! Kijk uit naar je volgende blog én foto's;)
Genietse en dikke knuffel uit het nog steeds witte en koude Nederland :(....

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!